De reis van Ria en Charline dit najaar naar de dagcentra in Bangladesh.
31december: Onze laatste dag hier. Een ouder- en kind dag, 's morgens eerst trainingen en erna feest. Dan koffers pakken en vertrekken
Wat een happening vandaag. Het begon vanmorgen al met de sari sessie.
De dames vonden het leuk als wij ook in een sari zouden gaan. Je hebt er wel twee kleedsters voor nodig om die aan te krijgen, maar dat is gelukt.
We zouden eerst training geven, communicatie en handtherapie, want deze info is ook belangrijk voor de ouders om mee aan de slag te gaan. Het was erg leuk.
Voorts was er een cultureel programma: kinderen gingen zingen, ouders ook, een moeder deed een mooie dans en ook het team deed haar dans.
S morgens vroeg waren koks al bezig met enorme pannen de lunch te koken. En ja hoor, in een mum van tijd was het veld verbouwd en zaten ouders en kinderen aan tafel, weliswaar op de grond. Ze genoten zichtbaar, 350 mensen bij elkaar.
Heel knap van het team dat deze dag zo goed georganiseerd was en vlekkeloos verliep.
Het enige wat wij moeilijk vinden is dat iedereen maar ook echt iedereen met ons op de foto wil.
Het feest werd besloten met een goochelaar.
Nu gaan wij koffers pakken en vertrekken we met de auto naar Dhaka. Als jullie proosten en feesten zijn wij op reis, maar op weg naar huis.
Gelukkig nieuwjaar 🥂🍸🍾
31december: Onze laatste dag hier. Een ouder- en kind dag, 's morgens eerst trainingen en erna feest. Dan koffers pakken en vertrekken
Vandaag is onze laatste dag hier.
Dat is een ouder- en kind dag, ’s morgens eerst trainingen en erna feest met cultureel programma, zoals zang en dans, een maaltijd en tot slot een magier.
Er worden 300 personen verwacht.
In de avond en nacht zullen wij naar dhaka gaan reizen dus oud jaar zullen we niet echt vieren. 1 januari vliegen we al om 7,35 u naar Istanboel. Helaas moeten we daar een dag verblijven en vliegen we pas vrijdag naar huis, de airline heeft onze vlucht gewijzigd.
Fijne jaarwisseling voor jullie.
30 december: Vandaag de laatste lessen
Vandaag de laatste lessen. We hebben een gedeelte van de gebreide truien uit Nederland uitgedeeld. Ze zijn prachtig, de kinderen super blij en nu is het ook echt koud. Zo fijn.
We hadden ook nog een mooi houten speelgoed in de doos van uit Nederland meegestuurd omdat het te zwaar en te groot was voor een koffer. Dat kwam gelijk goed van pas bij de les van Charline hoe te stimuleren om met je handen te spelen.
Eerst was het meisje moeilijk te interesseren voor een speeltje maar hiermee ging ze gelijk met 2 handen aan de slag, heel gaaf.
’s Avonds een sari-pas-sessie want we gaan in sari morgen.
Ook foto van de laatste lessen. Morgen is onze laatste dag hier.
29 december: Door met de lessen van Charline, de tijd dringt
En weer door met de lessen van Charline, want de tijd dringt. Het is even zoeken wat de beste leermomenten zijn.
Op de groepen werken aan de hand van vragen of samen kinderen individueel bekijken en spelen, wat dus oefenen is.
Morgen gaan we beide doen. Ja want het is de laatste dag daarvoor.
31 december hebben we een ouderbijeenkomst met twee trainingen en erna feest. Daarom oefenen de teamleden hier ook met een dans…….
28 december: Een speciaal avontuur vandaag: bezoek aan de organisatie Friendship.
Een speciaal avontuur vandaag: bezoek aan de organisatie Friendship. Zij werken in het noorden op de eilanden in de rivier. Dit zijn er 165.
Op elk eiland starten ze nu zorg en onderwijs op voor kinderen met een beperking. Daarom geven wij trainingen met inhoudelijke kennis en praktische vaardigheden voor dit werk, onze expertise. Wij wilden graag kijken hoe de situatie er uit ziet om gerichter kennis over te dragen.
Dus: met de speedboot langs twee eilanden. Het weerzien met onze enthousiaste cursisten was leuk en ook mooi te zien wat ze in de praktijk brengen.
Op zoveel eilanden zorg en scholing opstarten voor kinderen met een beperking kent vele uitdagingen. Knap welke oplossingen ze vinden.
Een zeer koude maar mooie dag en tot slot is mijn haar Bengali Black geverfd.🤣
27 december: Vandaag viel de elektriciteit uit, dus geen printjes maar Charline gaf een prima training.
Vandaag viel de elektriciteit uit, dus geen printjes maar Charline gaf een prima training. Heel fijn om te zien hoe enthousiast de staf is en ermee aan de slag gaat.
In de namiddag stapten we achterop de brommer voor huisbezoeken. Dat is op zich al een film waar je doorheen rijdt. Het is hier heel wijds, rijstvelden zijn nu leeg en de mensen leven veelal in huizen van klei. Sommigen mooi gedecoreerd. Prachtige ervaring van het Bengaalse plattelands leven.
Maar wat wonen die kinderen ver weg.
Top dagje weer.
26 december:Tweede Kerstdag, naar het noorden gereisd en met het Phulbari team kennis gemaakt.
Vandaag zijn we naar het noorden gereisd en hebben we met het Phulbari team kennis gemaakt.
Gelijk met training gestart om de nieuwe materialen te laten zien, zodat we morgen samen aan de slag kunnen met de kinderen.
Ook hier werden we verrast met een Kersttaart, zo attent om ons toch een beetje Kerst gevoel te geven
25 december:Eerste Kerstdag feestdag want: sportdag.
Eerste Kerstdag was voor de kinderen hier echt een feestdag want: sportdag.
Een prachtige tent was opgebouwd, ik mocht de vlag hijsen tijdens het volkslied, iedereen opgesteld in rijen.
Daarna leuke spelletjes, met simpele middelen parcours gemaakt, spel voor moeders, spel voor vaders, dikke pret voor iedereen en maaltijd toe.
Blije kinderen en ouders. Thuisgekomen heeft ons gastgezin een Kerstparty voor ons georganiseerd.
Heel lief.
24 december: Fijne Kerstdagen
Fijne Kerstdagen en een goed en gezond 2026.
Liefs uit Bangladesh.
Ria en Charline
23 december: Charline was gelukkig weer bij stem, vandaag waren er 38 moeders en een bevriend team op onze trainingsdag.
Charline was gelukkig weer bij stem want vandaag waren er 38 moeders en nog een bevriend team op onze trainingsdag.
Eerst de training Communicatie die ik samen met logopediste Ruth Kisman heb geschreven en daarna kwam de training handmotoriek van Charline.
Zo zinvol en geslaagd, de deelnemers stelden goede vragen wat betekent dat ze het goed hebben begrepen. Jippie. Iedereen enthousiast, de kinderen zullen er zeker baat bij hebben…..
Erna gingen we nog op huisbezoeken bij 3 kinderen.
Eerst met de boot de rivier oversteken, wat een uitdaging is in die overvolle boten, spannend ook.
Daarna nog een reis in de motorrikshaw over een slechte smalle weg over een dijk met veel gaten, kuilen en tegenliggers, maar ook mooie vergezichten. Met nieuwe rijstinplant en mosterzaad velden.
De ouders van de kinderen zijn vereerd met ons bezoek maar wij worden stil en bescheiden als we zien hoe deze mensen leven in hun kleine eenvoudige huisjes met zeer beperkte spullen.
Een geweldige dag weer🤩
22 december: Veel geleerd vandaag en mooie kinderen gezien
Veel geleerd vandaag en mooie kinderen gezien. Ondanks dat Charline niet kon praten ( geen stem) kon ze ons toch goed sturen naar wat belangrijk is om op te letten tijdens een onderzoek.
Vanavond zijn we nog wezen shoppen en kijk nu hebben kerstverlichting.
21 december: Vandaag werkten we in Muktagacha, een dorp op 28 km afstand
Vandaag werkten we in Muktagacha, een dorp op 28 km afstand.
We pakten het iets anders aan.We gingen per kind het handonderzoek doen om dit ons eigen te maken.
Dit werkte perfect en we zagen dat het al veel beter ging dan gisteren. Er worden stappen gemaakt. Blije kinderen ook.
In Muktagacha gaan we als traditie naar de misty zaak.
Dat is een lekkernij waar Muktakacha beroemd om is. Lekker hoor.
In het donker weer naar huis. We passen nu niet meer in een motorriksja, dus kolonne….
Leuke zinvolle dag.
20 december: mooie dag met lessen van Charline
Wauh, wat een mooie dag met lessen van Charline en direct in de praktijk aan de slag met de mooie nieuwe materialen. Veel informatie voor de teamleden maar zo zinvol en bruikbaar dat we ademloos geluisterd, gekeken en geoefend hebben.De kinderen werden helemaal enthousiast van de uitdagende materialen, ze vonden het geweldig.
We gaan het verder uitwerken en oefenen met de kinderen zodat ze het ook kunnen uitvoeren als wij weer naar huis zijn.
Jippie
19 december: Charline, onze ergotherapeute is aangekomen.
Charline, onze ergotherapeute is goed aangekomen.
We zijn naar Mymensingh gereisd en daar heeft ze kennis gemaakt met het hele team. Onderweg de eerste indrukken van het Bengaalse leven opgedaan.
De koffer zat vol met prachtige materialen om de handmotoriek op een leuke manier te stimuleren.
Gelijk heeft ze ons uitgedaagd om de mogelijkheden van de materialen te bekijken en vervolgens kwam haar eerste les : hoe te spelen en creatief om te gaan met alles waardoor de kinderen op een leuke manier aan hun handmotoriek kunnen werken. Al spelend leren, dat is voor ieder kind het meest motiverend.
Iedereen kijkt uit naar de komende dagen waar we onder leiding van Charline gaan werken met de kinderen.
18 december: Uitdelen van warme dekens
Weer een happening:
Uitdelen van warme dekens.
Daar wordt ook weer een feestelijke bijeenkomst van gemaakt.
De ouders komen steeds maar weer, respect heb ik daarvoor.
Om half elf liep het al storm maar om 12 uur zou de VIP komen.
Helaas is die niet gekomen dus werd ik de VIP en mocht ik de eerste dekens uitdelen voor de foto. Erna namen de collega s het gelukkig over.
Hoe blij kun je zijn met een warme deken………
17 december: Super mooie sportdag.
Vandaag een super mooie sportdag. Van ver zag ik al de vlaggetjes wapperen. Zo feestelijk.
De kinderen genoten van de spelletjes en het parcour was de gave eindactiviteit.
Met een praktisch cadeau, een waterfles, lunchbox en natuurlijk een lunch pakket ging iedereen blij naar huis.
Bijzondere dag voor kinderen die dit nooit meemaken.
16 december: Victoryday
16 december is in Bangladesh Victoryday. Ze gedenken de overwinning op Pakistan in 1971.
Het is een vrije dag en mensen lopen in de Bengaalse kleuren ( van de vlag).
Bengalen zijn echt trots op hun land en ook op hun taal, want daarvoor is ook strijd geleverd en gewonnen. Er is dus ook een Languagedag …..
Nu waren wij niet vrij want wij gingen de sportdag voorbereiden en Ahad ( projectmanager) en ik papieren invullen.
In de avond zijn we bij Rahabur gaan eten.
15 december: De laatste training-dag
Op de laatste training-dag vandaag veel praktijk gedaan en veel gelachen.
Het is goed gelukt en deelnemers zijn enthousiast over het geleerde.
Ik blij, en nu op naar de volgende uitdagingen.
Morgen de sportdag voorbereiden. Wordt een leuke happening.
14 december: De trainingen schieten alweer op
De trainingen schieten op, morgen laatste dag, dan komen er weer andere zaken, zoals de sportdag.
Vandaag even apart gewerkt met de fysiotherapeuten, dat is prettig en zinvol.
De tijd gaat snel, bijna op de helft van deze reis.
13 december: Dag 2 Trainingen, hard gewerkt
Vandaag dag 2 trainingen, hard gewerkt.
De cursisten zijn enthousiast, hoewel de fysio onderdelen moeilijk zijn.
Er is veel afwisseling en gezelligheid. En onze staf neemt ook onderdelen voor haar rekening
12 december: Trainingen van start in goede sfeer
12 december: Waarom hou ik nu het meest van deze kinderen:
Waarom hou ik nu het meest van deze kinderen:
9 jaar, nog nooit zorg ontvangen, epilepsy maar geen dokter bezoek, geen medicijnen dus, vader wil dat niet.
Sinds 2 maanden komt hij naar het dagcentrum: Kwetsbare jongen met ernstige beperkingen, maar alert, lieve lach.🥰🥰🥰
In deze 2 maanden is hij al blijer geworden en dat merkt vader ook op.( dat is wel goed trouwens)
We hebben vader uitgenodigd voor “big talk.”
11 december: Vandaag leek het wel epilepsiedag. Klaar voor de trainingsdagen
Vandaag leek het wel epilepsiedag, alle kinderen hadden het.
Gelukkig zijn er medicijnen, ook al helpen ze niet altijd, een aantal zijn ermee geholpen.
Vandaag is het een zonnige dag, men heeft het hier koud maar het is nog tussen 18 en 24 graden.
We zijn klaar voor de trainingsdagen. Ben benieuwd.
10 december: Voorbereidingen voor de trainingsdagen en natuurlijk onderzoeken
Naast voorbereidingen voor de trainingsdagen vanaf vrijdag, vandaag toch weer onderzoeken gedaan,
want de kinderen komen er speciaal voor van heinde en ver.
Jonkies vandaag ook weer, dat is heel goed.
Na het werk gingen we op bezoek bij een van onze staf die vorig jaar is getrouwd.
Wat een leuk stel en zo jong.
Ja en zo gaat het dan: de meeste visite neemt op het bed plaats en daar worden de lekkernijen uitgestald.
Ondenkbaar bij ons toch. Maar heel gezellig.
9 december: Weer leuke kinderen vandaag
Leuke kinderen vandaag waarvan een blij is met zijn hergebruik SOS schoenen. Dat is een slimmerik, hij start in januari op school.Super fijn.
Altijd vragen we bij een onderzoek wat de wensen zijn van het kind of van de ouders voor hun kind.
Gisteren zei een vader: dat mijn zoon onafhankelijk wordt.Dat is toch een prachtige wens voor een kind met een beperking.
Vaak wordt ik zo blij verrast.
8 december: Trainingen
Vandaag heb ik hard gewerkt aan trainingen, samen met de onderwijzeressen, want zij gaan straks actief meedoen met trainingen geven ( aan de staf van een bevriende organisatie). Evenals de andere teamleden, die praktijk gaan laten zien, zodat we het écht met elkaar doen.We hebben nog drie dagen om te oefenen, voor mij is het makkelijk, maar voor hen is het spannend, maar geeft hen zelfvertrouwen en waardering.
Ook even bij de dagprogramma’s aangeschoven en toch nog vier kinderen kunnen onderzoeken, blijft leuk, leerzaam en zinvol.
Het werd een lange dag, maar lekker gewerkt en ’s avonds op stap met de rikshaw voor wat boodschappen.
7 december: De babygroep
We zijn al vroeg naar het centrum vertrokken. Vandaag kwam de babygroep, wat een leuke kinderen.
Vanmorgen hebben we er 5 onderzocht, nieuwe aanmeldingen en vanmiddag 3 met het hele team. De jongste was 10 maanden, zo’n klein mannetje.
We ontdekten heel verschillende mogelijkheden.
De hele dag was er geen stroom, gelukkig was mijn laptop opgeladen dus kon ik wel alle gegevens in de
formulieren noteren.
Om vier uur zijn we met drie staf, op 2 brommers en ik achterop op huisbezoek gegaan.
Super leuk. De rijst wordt momenteel geoogst, er wordt nu veel op het land gewerkt, zo beleef ik het platteland-leven.
We bezochten een jongetje dat dit jaar heeft leren lopen, iedereen blij.
Ver weg weer en onwijs slechte modderpaden. Dan te bedenken dat moeder met hem op de platte bakfiets komt.
Een lange reis en als je lang op die bakfiets zit krijg je echt pijn in je buikspieren.
Ik heb bewondering voor de ouders.
Vanavond training geschreven want de laptop was weer opgeladen.
6 december: De tweede ronde
Vandaag ben ik met een binnenlandse vlucht verhuisd naar het regionale centrum in het noorden.
Het voltallige team was verzameld om me welkom te heten. De tweede ronde gaat beginnen
5 december: Praktisch geoefend en op huisbezoek
Vandaag hebben we eerst praktisch geoefend en daarna zijn we bij 2 kinderen op huisbezoek gegaan .
Heerlijk het bengaalse leven ervaren buiten de stad.
Bijna een uur opgepropt in de motorrikshaw, hobbel de bobbel over kleine dijkjes en slechte weggetjes.
Ik moest me vasthouden om er niet uitgekieperd te worden. Maar het was een mooie sightseeing.
Nu weet ik welke reis de ouders met hun kind maken. Zo ver en toch zijn ze er 2x per week, gemotiveerd en blij met de zorg op het dagcentrum. Super!
4 december: Gipsen
Vandaag begonnen met gipsen van klein mannetje om zijn voeten te corrigeren.
Daarnaast kwamen er weer nieuwe kinderen. Dat viel niet mee, zij hadden ernstige beperkingen. Dat is altijd zo naar voor ouders, en zo zwaar.
Maar we kunnen iets doen, we gaan ervoor!
-
- Gipsen
3 december: De internationale dag voor mensen met een beperking.
Wat een dag vandaag de internationale dag voor mensen met een beperking. Aandacht daarvoor is nog zo hard nodig.
Op al onze locaties een druk programma met een geweldige opkomst.
Twee optochten, hier 50 ouderparen in het kleine lokaal, op de gang en in de keuken gepropt.
Er werden naast de gebreide dekens nog extra dekens (en medicijnen) verstrekt.
Net op tijd want de nachten worden al frisser.
2 december: Allemaal kleintjes om blij van te worden
Vandaag reisden we naar Muktakacha, onderweg sightseeing van het Bengaalse leven.
Muktakacha is een dorp op 18 km afstand waar ons tweede dagcentrum in regio Mymensingh is en waar veel kinderen komen. De regio Mymensingh is een groot gebied. We hebben er momenteel 2 centra, dus verdelen de dagen over deze centra.( we hadden er drie maar in Vati Barera, een ander dorp is er een conflict tussen twee eigenaren van wie het gebouw en de grond is, dus komen die kinderen nu naar de grote stad zolang)
Het centrum zag er schoon en ordelijk uit, super goed. Allemaal kleintjes vandaag daar wordt je toch blij van.
1 december: De eerste drie dagen zijn omgevlogen.
De eerste drie dagen zijn omgevlogen.
Alle kinderen in Mymensingh (28) hebben we bekeken, die kunnen van start. Ze zijn allemaal zo verschillend, dat maakt het interessant.
Vanmiddag was er tijd om de internationale disability day voor te bereiden. Dat is woensdag en ook een plan voor de sportdag rond Kerst te maken.
Gelukkig ook nog lekker met de rikshaw op stap. We hebben banners laten maken, materialen voor logopedie lessen kopen en geld kunnen wisselen want mijn pasjes willen ze hier niet. Kortom weer een volle leuke dag. Groetjes Ria
-
- SOS schoenen passen
-
- Start van de dag, vader en moeder mee met Abdullah
